“Αγαπάς τη ζωή; Τότε μη σπαταλάς το χρόνο σου, γιατί απ' αυτόν είναι φτιαγμένη η ζωή” Φραγκλίνος Βενιαμίν


Αναρωτιέμαι είναι ο χρόνος που περνάει γρήγορα ή εμείς βαδίζουμε αργά λες και θα ζήσουμε αιώνια;; 

Και όταν λέω αργά, δεν εννοώ με αργό ρυθμό. Εννοώ ότι οι μέρες περνούν, χάνονται και δεν γυρίζουν πίσω και δεν είμαι σίγουρη ούτε στο ελάχιστο εάν τις ζούμε πραγματικά, εάν τις χαιρόμαστε. 

Ζωή: Δώρο, περιπέτεια, ταξίδι, βόλτα, πέρασμα, εμπειρία, αρχή ή τέλος; Τι απ΄ όλα είναι άραγε; 

Ποιος είναι ο σωστός χαρακτηρισμός, δεν ξέρω. Νομίζω πως άλλοτε τη βιώνουμε σαν δώρο και άλλοτε σαν εμπειρία και μάλιστα δύσκολη. Νομίζω πως μεγαλώνουμε περνώντας όλο και λιγότερο ξέγνοιαστες στιγμές και οι περισσότεροι αυτό που κάνουμε είναι να κυνηγάμε. 

Έχουμε γίνει κυνηγοί του χρόνου, της κάθε ώρας που περνάει για να προλάβουμε όλες αυτές τις υποχρεώσεις που σχεδόν πάντα μόνοι μας φορτωνόμαστε. Κυνηγάμε να βρούμε την φανταστική δουλειά που θα μας προσφέρει πολλά φράγκα. 
Κυνηγάμε να αποκτήσουμε το super αυτοκίνητο. Κυνηγάμε να δουλεύουμε από το πρωί ως το βράδυ, να χρεωθούμε ένα δάνειο εκατομμυρίων και να φτιάξουμε την τεράστια σπιταρόνα για να μείνουμε. Και τρέχουμε ασταμάτητα από το πρωί μέχρι το βράδυ. 

Μεταξύ μας μιλάμε. Ξέρουμε ποια είναι η αλήθεια. Μεγαλοπιαστήκαμε, γίναμε οπαδοί της μανίας του καταναλωτισμού, δεν αντέχουμε ο γείτονας να έχει καλύτερο αυτοκίνητο από εμάς και να το μοστράρει. Δεν αντέχουμε να πάμε στο σπίτι της ξαδέρφης και να είναι το τριπλάσιο από το δικό μας. Δεν αντέχουμε η κολλητή μας να έχει βρει απίστευτο σύντροφο και εμείς όχι. 

Και αντί με ηρεμία και αλήθεια να σκεφτούμε και να συνειδητοποιήσουμε τι θέλουμε στη ζωή μας, τι πραγματικά έχουμε ανάγκη, πως θέλουμε να περνάμε την κάθε μέρα μας, πως θα είμαστε πραγματικά καλά, γινόμαστε κομμάτι όλης της υπόλοιπης αλυσίδας και δενόμαστε με το σύνολο, με το κοπάδι. Και μετά το τρελό κυνήγι του κρυμμένου ή ολοφάνερου θησαυρού, γινόμαστε είτε το θέλουμε είτε όχι δέσμιοι. Μήπως τελικά δεν έχουμε βρει τι θέλουμε πραγματικά στη ζωή μας; 

Μήπως έχουμε μπερδέψει τις πραγματικές μας ανάγκες με ψεύτικες επιθυμίες; 
Μήπως ξέρουμε βαθιά μέσα μας αλλά όλα τα υπόλοιπα βοηθούν στο να λοξοδρομούμε; 
Αρκεί μια συζήτηση με τον εαυτό μας, ένας απολογισμός, μία καθαρή κουβέντα. 

 Ξέρετε κάτι, θαυμάζω τους επιστήμονες, τους γιατρούς, τους δικηγόρους. Όμως, δεν θα είχε κανένα νόημα η ζωή εάν ήμασταν όλοι ένα από τα τρία. Θαυμάζω τους ανθρώπους που είναι μορφωμένοι. Έχω γνωρίσει όμως και ανθρώπους “αμόρφωτους” με απίστευτη παιδεία. Μου αρέσουν τα μεγάλα σπίτια με μοντέρνα διακόσμηση. Δεν μου αρέσει η μοναξιά και η ψυχρότητα που εκπέμπουν συνήθως αυτά τα σπίτια. Μου αρέσει η ζεστασιά και η γαλήνη που έχω νιώσει σε μικρότερα σπίτια με πραγματικά αγαπημένες οικογένειες. 

Μην βάζετε τη ζωή σας σε καλούπια. Μην μετράτε τι έχετε με αριθμούς. 
Μην συγκρίνετε τον εαυτό σας με το τι κάνουν οι άλλοι. Μην φοβάστε τι θα πούνε οι άλλοι. Απλά προχωρήστε και χτίστε βήμα-βήμα μία ζωή που απλά θα λαχταράτε κάθε μέρα να ζήσετε. 

Κανείς μας δεν ξέρει, μπορεί να μην έχουμε δεύτερη ευκαιρία…..

8 σχόλια:

BUTTERFLY είπε...

Εγω Βαλινακι μου ενα ξερω! Καθε μερα που ξυπναμε υγειεις πρεπει να λεμε ευχαριστω στο Θεο η στο συμπαν η οπου πιστευει ο καθενας, γιατι την επομενη στιγμη δεν ξερεις τι γινεται! Ολα τα υπολοιπα, ειναι ανευ ουσιας! Εχεις υγεια; Εχεις αγαπη; Εχεις ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ; Εχεις τα παντα!!!

V. είπε...

Συμφωνώ απόλυτα..... Πολλές φορές, πνιγόμαστε σε προβλήματα που δεν είναι ουσίας...Πάνω απ΄όλα να έχουμε την υγεία μας και ανθρώπους που αγαπάμε δίπλα μας... Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα...

xristin είπε...

The simple is the best!
Αν καταλάβουμε ότι η ευτυχία έρχεται μέσα από απλά πράγματα, υπάρχει ελπίς να γίνουμε ευτυχισμένοι.
Φιλάκια!

V. είπε...

Καλημέρα xristin μου.
Σωστά τα λές....
Απλά, αληθινά πράγματα... Αληθινές στιγμές, αληθινούς ανθρώπους... Εκεί είναι η πραγματική ευτυχία....

misoagnosti είπε...

Η ζωή είναι στιγμές, στιγμές που ξοδεύονται όσο κοιτάζουμε το υψωμένο δάχτυλό των ανικανοποίητων επιθυμιών μας.
Την καλημέρα μου
:)

V. είπε...

*misoagnosti
Πόσες στιγμές έχουμε χάσει, έχουμε ξοδέψει χωρίς λόγο και αιτία...
Ίσως μάθουμε κάποια στιγμή, που θα πάει!!!!!!!

marie είπε...

Ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο στον χώρο μου. Με άγγιξε. Καλό απογευμα εύχομαι. :)

V. είπε...

*marie
Να΄σαι καλά.. Καλημέρα και θα τα λέμε συχνά!!